Poslije nekoliko dana kiše mnogi baštovani primijete da paradajz uspori rast, listovi izgube snagu, a zemlja oko biljke postane tvrda i zbijena. Upravo tada korijen mnogo teže dolazi do vazduha i hranjivih materija, pa biljka počinje slabiti i sporije formira nove plodove.
Zbog toga mnogi iskusni uzgajivači poslije kiše koriste jednostavan domaći dodatak zemlji koji može pomoći da paradajz ponovo ojača. Jedan od najčešćih trikova jeste dodavanje sitnog drvenog pepela oko biljke, jer pepeo sadrži minerale koje paradajz koristi tokom intenzivnog rasta.
Mnogi tvrde da biljke poslije toga imaju čvršće stabljike, tamnije listove i mnogo snažniji razvoj plodova. Pepeo se najčešće lagano posipa oko korijena, ali ne direktno uz samu stabljiku, a zatim se pažljivo pomiješa sa površinskim slojem zemlje.
Važno je koristiti samo pepeo od čistog drveta bez uglja, plastike ili drugih hemikalija. Takođe, količina treba biti umjerena jer previše pepela može previše promijeniti sastav zemlje.
Pored dodavanja pepela, mnogi baštovani poslije kiše lagano rastresu zemlju oko paradajza kako bi korijen dobio više vazduha. Kada se poslije sušenja stvori tvrda pokorica, biljka mnogo sporije napreduje i teže usvaja hranjive materije.
Mnogi koriste i sloj suhe trave ili slame oko biljke kako bi zemlja duže ostala rastresita i ravnomjerno vlažna. Tako korijen manje pati od naglih promjena između previše mokre i potpuno suhe zemlje.
Iskusni ljudi često uklanjaju i donje listove koji dodiruju zemlju jer upravo tu poslije kiše najčešće počinju gljivične bolesti i trulež. Kada biljka ima više vazduha između listova, mnogo se brže suši i ostaje zdravija.
Mnogi baštovani kažu da paradajz poslije kiše traži posebnu njegu kako bi nastavio snažno da raste. Ako korijen dobije dovoljno vazduha i prirodnih minerala, biljke se često veoma brzo oporave i nastavljaju da daju zdravije i krupnije plodove tokom cijelog ljeta.
